Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Τι σημαίνει ψήφος στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Ψήφος στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σημαίνει στήριξη:
  • Στις μπίζνες με σημειώσεις, κεράσματα και εκδρομές στις σχολές. 
  • Στη διάλυση κάθε αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους. 
  • Στη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση, που μας ετοιμάζει ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση, ανεργία και μετανάστευση. 
  • Στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» δημιουργώντας κατηγοριοποιήσεις του τύπου «Πολυτεχνίτες vsΤΕΙτζήδες», «αιώνιοι vs τυπικοί» λες και θα αντιμετωπίσουμε διαφορετικές συνθήκες εργασίας (ή ανεργίας…). 
  • Στη λογική του ατομικού δρόμου που σπέρνει αυταπάτες για επιβίωση εις βάρος των υπολοίπων και υπόσχεται κοινωνική ανέλιξη. 
  • Στην εφαρμογή της αξιολόγησης, που τελικά λειτουργεί ως μοχλός πίεσης για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που φέρνει διαγραφές, ατομικό φάκελο σπουδών, δίδακτρα, μειωμένες φοιτητικές παροχές. 
  • Στη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε φτηνοί, εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, έρμαιο στα χέρια της εργοδοσίας. 
  • Στη δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, facecontrol στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας); 
  • Στη παράταξη του τσεκοροφόρου Βορίδη και των Ranger, του Καλαμπόκα που σκότωσε με σιδερολοστό στο κεφάλι τον αγωνιστή Νίκο Τεμπονέρα στις καταλήψεις της Πάτρας το ’91, στη παράταξη των μπράβων που το 2011 στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης χτύπησαν αγωνιστές και προφύλαξαν τη διαδικασία συγκρότησης του Συμβουλίου Διοίκησης. Στη παράταξη που κάτω απ την μπλε φτερούγα «φωλιάζουν» φασιστικές αντιλήψεις. 
  • Στην «ανιδιοτελή» (ή αλλιώς τσάμπα) προσφορά των φοιτητών σε δουλειές γραμματειακής υποστήριξης είτε στο εκάστοτε τμήμα είτε σε καθηγητές. (βλέπε Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για εκπαιδευόμενους φοιτητές από το Κέντρο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του ΑΠΘ) 
  • Στις εργολαβίες που εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα. 

Δεν θέλουμε σωτήρες! Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, ν’ αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε η νεολαία να ζήσει ελεύθερα. 

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Σπάμε την αυτοδυναμία τσακίζοντας την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου